Kontrapunkt

Otwierasz usta

Ja oczy

Unosisz brew

We mnie krew

Czujnie zwalnia bieg

Myślisz cień

Ja słońca bieg

Zaciskasz mocniej palce

Barwy mieszają się

Zapadasz w smutek

Kotwica we mnie wbija się jak w muł

Uśmiech mruży twe oczy

Ja zachłystuję się powietrzem

Idea

To tylko mała igiełka

Nie musi boleć

Proszę się na tym nie skupiać

Nie pan pierwszy

I nie ostatni

Za rok będzie już lepiej

Łagodniej

Prawdziwiej

Rozszczelnienie kombinezonu

Ile wytrzymać da się w próżni

Kilkanaście sekund

Tlen z krwi wysysają płuca

Jakby zamarzają oczy

Poddaje się mózg

Mięśnie...

Nie...

Tylko te zamarzające oczy

To prawda

Brak mi słońca nad horyzontem

Pewności, że świat istnieje

Choć dziadowie dłutem i strugiem

Dziergali wióry społeczeństwa

Brak mi krajobrazu

Bez drogi