Patryca

Nie umiem już udawać

Ani być sobą

Kruchość i niepamięć

Choć życie daję

To obronić nie umiem

Pachnę iluminacjami

W siermiężnej bitymi skórze

Niczym inkunabuł

Boskim zamysłem

Ruchu dłonią

Lecz to ja

Ni więcej

Ni mniej